J. S. BACH

 

Μια μουσική, μια ιστορία Γ. Σ. Μπαχ: «Το ορατόριο των Χριστουγέννων» ΙΣΜΑ Μ. ΤΟΥΛΑΤΟΥ

Ευφορία, αισιοδοξία και λαμπρότητα πλημμυρίζουν, κυριολεκτικά, το «Ορατόριο των Χριστουγέννων» του Γ.Σ. Μπαχ. Εργο χορωδιακό που παράλληλα προϋποθέτει τη συμμετοχή σολίστ και ορχήστρας, γράφτηκε για τον εκκλησιαστικό εορτασμό της χριστουγεννιάτικης περιόδου του 1734 και ενσωματώνει μουσική από προγενέστερες- κοσμικές κυρίως- συνθέσεις του Μπαχ ο οποίος, αν και δεν συνήθιζε κάτι τέτοιο, στην προκειμένη περίπτωση προφανώς αναγκάστηκε να το κάνει, λόγω πίεσης χρόνου. Το κείμενο συνυπογράφει ο συνθέτης και ο Κρίστιαν Φρίντριχ Ενριτσι, γνωστός ως Πικάντερ, ένας κρατικός λειτουργός ο οποίος πιστεύεται πως είχε προσεγγίσει τον Μπαχ από το 1724 κιόλας, ένα χρόνο, δηλαδή, μετά την άφιξη του συνθέτη στη Λειψία, δίνοντάς του διάφορα κείμενα την περίοδο κατά την οποία ήταν κάντορας στην εκκλησία του Αγίου Θωμά. Το 1734, λοιπόν, ο Μπαχ ζήτησε από τον Πικάντερ να τον βοηθήσει με μια μεγάλης κλίμακας χριστουγεννιάτικη σύνθεση. Δεν είναι ξεκάθαρο, όμως, αν ο συνθέτης είχε στο νου του κάποιο έργο στα πρότυπα των Παθών (κατά Ιωάννη και Κατά Ματθαίον) ή αν σκόπευε να συνθέσει μια χαλαρή ενότητα από διάφορες καντάτες για κάθε μια από τις εορτές της αντίστοιχης περιόδου. Αν και σήμερα το έργο παρουσιάζεται ενιαίο και διαρκεί τρεις, σχεδόν, ώρες, σύμφωνα με τις σχετικές πηγές ο Μπαχ ποτέ δεν το παρουσίασε έτσι αλλά «κατατμημένο», με τρόπο ώστε να καλύπτει όλο το διάστημα του εορτασμού της Γέννησης, από την πρώτη ημέρα των Χριστουγέννων ως τα Θεοφάνια. Κάθε μια από τις έξι Καντάτες, δηλαδή, αντιστοιχεί σε μια γιορτινή ημέρα: η πρώτη (των Χριστουγέννων) περιγράφει τη Γέννηση του Χριστού, η δεύτερη (για την 26η Δεκεμβρίου) την αναγγελία στους βοσκούς, η τρίτη (για την 27η Δεκεμβρίου) τη λατρεία των βοσκών, η τέταρτη (για την Πρωτοχρονιά) την περιτομή και τη βάπτιση του Ιησού, η πέμπτη (για την πρώτη Κυριακή μετά την Πρωτοχρονιά) το ταξίδι των Μάγων και, τέλος,η έκτη (για τα Θεφάνια) περιγράφει την λατρεία των Μάγων.

Mετά τον θάνατο του Μπαχ, το έργο ξεχάστηκε. Μόνο μετά την εκ νέου ανακάλυψη των Κατά Ματθαίον Παθών (1829) παρουσιάστηκε και πάλι το Ορατόριο των Χριστουγέννων με πρώτη εκτέλεση αυτή του Εντουαρντ Γκρελ με την Sing-Akademie του Βερολίνου το 1857. Σήμερα, πρόκειται για το δημοφιλέστερο, ίσως, έργο της χριστουγεννιάτικης περιόδου έχοντας γνωρίσει αναρίθμητες εκτελέσεις και ηχογραφήσεις από διάσημους μαέστρους και σύνολα (Χέλμουτ Ρίλινγκ, Τον Κόοπμαν, Τζον Ελιοτ Γκάρντινερ κ.α)

Ενδεικτικά ακούστε

The Complete Christmas Celebration / Deutsche Grammophon (English Baroque Soloists, Monteverdi Choir, J.E Gardiner)

Bach Weinachts Oratorium / Decca (Gewandhausorchester/ Riccardo Chailly)

J. S. Bach - (1/3) Weihnachtsoratorium BWV 248 - Kantate I (Excerpts)

http://www.youtube.com/watch?v=MBNwmzQKuko&feature=player_embedded

J.S. Bach - Christmas Oratorio BWV 248 - Part II For the Second Day of Christmas - Mvt. I

http://www.youtube.com/watch?v=539wuC_iqkg&feature=player_embedded

J.S. Bach - Christmas Oratorio BWV 248 - Part VI For the Feats of Epiphany - Mvts. VII - XI

http://www.youtube.com/watch?v=6D_nn2czK9s&feature=player_embedded

JS Bach-Weihnachtsoratorium Schliebe, mein Herze M Chance

http://www.youtube.com/watch?v=g2XXJnRRW7Q&feature=player_embedded

'' Για τους φτωχους Ανθρωπους''

Ενα    μικρο   αποσπασμα   απο  το βιβλιο  του  ΧΡΗΣΤΟΥ  ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ.
''Κατι   θα   γινει ,  θα  δεις''
Εκδοσεις.  ΠΟΛΙΣ.
@@@@@@@

--''-Να  σε  διωχνουν   απο  τη  δουλεια   ειναι   σαν   καταγμα.''
Το   απογευμα   που  μας  εδιωξαν  απ' τη δουλεια   κατεβηκα  στο  λιμανι..................................μερα   τρομαχτικη   Ιουλιος   μηνας.................μαυριζε  ο   τοπος   απο  τη  ζεστη.
Ειχε   ενα   παραξενο  φως  εκεινη  η  μερα  μαυρο  και  σκληρο  σαν   τιμωρια  που   αλλαζε   το   σχημα  των  πραγματων   και  τα 'κανε  ολα  αγνωριστα  σπιτια, δρομοι,  αυτοκινητα  ολα   αγνωριστα   σαν  να   'σουν  ξενος   σε  ξενη  χωρα.....................κοιταζα    ψηλα  κι   ελεγα  πως   εκει  ψηλα  ηταν   αλλη   μερα, αλλη   χωρα   μια  μερα  δροσερη  μια  χωρα  που  κοιμοταν   δροσερη, χορτατη,  τρομαγμενη..............ειχε    σκαλωσει   μεσα  μου   εκεινη  η  κουβεντα  του   Αρη,  την  ωρα  που αδειαζε   το  ντουλαπι  και   διπλωνε  τη  φορμα   και  τα   γαντια................τα  διπλωσε  αργα  και  προσεκτικα   σα  να  μην  ηταν   ρουχα   της   δουλειας.......αλλα   ρουχα  καποιου  που   πεθανε   ξαφνικα...........Εκεινη   η   κουβεντα  του   Αρη.
--''Να    σε   διωχνουν   απ'  τη  δουλεια   ειναι    σαν  καταγμα..
,Στην   αρχη    δεν   νοιωθεις   τιποτα,  ειπε  ο  Αρης,  ειναι   ακομα   το   σπασιμο   ζεστο  και  δεν  ποναει.Ο  Πονος   και   ο   Φοβος  ερχεται   αργοτερα   οταν   κρυωσει    το   τραυμα''
Πενηντα   δυο   χρονων.  Ο   γιος   φανταρος    η  κορη    φοιτητρια  στο  Ρεθυμνο. Η  μανα τετραωρα  στου    Σκλαβενιτη.  Δανεια, καρτες.  Και   τωρα μειναμε   χωρις   δουλεια. Πενηνταδυο   χρονων   ενταξει;;;;Τι   κανουμε   μου  λες;;;
Να   σε  διωχνουν  απο  τη  δουλεια   ειναι   σαν   καταγμα!!!!.

Ενας Υποτιμημενος..........................

 

του Γρηγόρη Μπέκου 

NOYBEΛΕΣ

Ο µεγάλος λησµονηµένος της ρωσικής λογοτεχνίας

Ο ρωσοϊαπωνικός πόλεµος του 1904 και ένα υπαρξιακό ψυχογράφηµα στη Ρωσία των αρχών του αιώνα, θέµατα στα αφηγήµατα του συγγραφέα της µεταφυσικής έξαρσης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  31/07/2011, 05:45

1Share

emailεκτύπωση 

 Ο Λεονίντ Νικολάγεβιτς Αντρέγεφ (1871-1919) συγκαταλέγεται στους λογοτεχνικούς γίγαντες που βγήκαν από τα σπλάχνα της Ρωσίας στα τέλη του 19ου - αρχές του 20ού αιώνα.

Διαβάζοντας αυτόν τον πρωτότυπο και ασυµβίβαστο συγγραφέα, της µεγάλης γενιάς του Προυστ, του Κάφκα και του Τζόις, ο οποίος έγραψε σε µια περίοδο κατά την οποία η παλαιά τάξη του κόσµου γκρεµιζόταν και η ιστορία κυοφορούσε ακόµη µεγαλύτερες δοκιµασίες για την ανθρωπότητα, αντιλαµβανόµαστε όχι µόνο το καλλιτεχνικό του εύρος αλλά ευρύτερα την υπαρξιακή πάλη του υποκειµένου, ενός εαυτού που τελεί υπό καθεστώς σπαρακτικής αβεβαιότητας προσπαθώντας να τοποθετηθεί σε έναν κόσµο που αλλάζει µε τρόπο δραµατικό.

Από τις εκδόσεις Αγρα κυκλοφόρησε ένας ακόµη τόµος µε δύο καταπληκτικές νουβέλες του Αντρέγεφ, «Εκείνος» (1913) και «Το κόκκινο γέλιο» (1905), σε απολαυστική µετάφραση από τα ρωσικά της ποιήτριας Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ (όπως συνέβη µε άλλες δύο, τη «Σκέψη» και τον «Κυβερνήτη», που κυκλοφόρησαν µαζί πέρυσι από τον ίδιο εκδότη).

Η χρονολογικά δεύτερη νουβέλα, «Εκείνος», ένα ψυχογραφικό παραλήρηµα, αφορά έναν φτωχό φοιτητή από την Αγία Πετρούπολη ο οποίος βρίσκει δουλειά ως προγυµναστής σε ένα παραθαλάσσιο αποµονωµένο χωριό και σε ένα σπίτι που, ενώ φαινοµενικά το διαπερνά µια θανάσιµη «γοητεία θλίψης και φόβου», όλοι γελούν επιδεικτικά και καταναγκαστικά περιφέρουν την επιφανειακή χαρά τους.

Ο Νόρντεν, ο πατέρας του σπιτιού, έχει χάσει την κόρη του – πνίγηκε κάνοντας βαρκάδα στη θάλασσα –, ενώ η γυναίκα του είναι κλειδωµένη στο δωµάτιό της και επικοινωνεί µε τους υπόλοιπους µόνο µε τις νότες του πιάνου της.

Τότε εµφανίζεται κάτι που µοιάζει µε φάντασµα, ένα πρόσωπο βγαλµένο από τις πιο οριακές στιγµές του Εντγκαρ Αλαν Πόου, το οποίο αρχίζει να καταδιώκει τον πρωταγωνιστή ώσπου τον ρίχνει σε ένα πηγάδι συνειδησιακών µαρτυρίων και ανατριχίλας.

Στο «Κόκκινο γέλιο», έργο εµπνευσµένο από τον ρωσοϊαπωνικό πόλεµο του 1904, όπου η κριτική εντοπίζει τα προδροµικά στοιχεία της εξπρεσιονιστικής γραφής και θεωρείται η πιο φιλόδοξη νουβέλα του, ένας τραυµατισµένος αξιωµατικός επιστρέφει από το µέτωπο της Μαντζουρίας έχοντας χάσει τα πόδια του και αφηγείται το παράλογο του πολέµου, ώσπου να τον αντικαταστήσει, στο δεύτερο µέρος, ο αδελφός του, που εξωθεί την πρόζα του συγγραφέα σε έναν άγριο, ζοφερό λυρισµό.

Ο συγγραφέας, ο οποίος είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει τρεις φορές, ήθελε να εικονογραφήσει τη νουβέλα µε τη σειρά των χαρακτικών του αγαπηµένου του Γκόγια «Τα δεινά του πολέµου». Πολλοί κριτικοί θεώρησαν τις νουβέλες του Αντρέγεφ, ο οποίος επιπλέον ασχολήθηκε µε τη φωτογραφία και τη ζωγραφική, ανώτερες και από εκείνες του Τσέχοφ. Ο,τι στον Τσέχοφ είναι µια αργή καταβύθιση και στον Ντοστογέφσκι ένας αποφασιστικός βηµατισµός προς το υψηλό δράµα, στον Αντρέγεφ είναι ένα παραφρονηµένο και πεσιµιστικό ξέσπασµα εκεί ακριβώς που θολώνει η λογική και γιορτάζουν η µεταφυσική και η τελεολογία.

Πολέµιος και του τσάρου και των µπολσεβίκων

Το πειραματικό και νευρώδες έργο του Αντρέγεφ, που μπόλιασε τη ρωσική ρεαλιστική παράδοση με τα βαθιά φιλοσοφικά ερωτήματα της ζωής και ανακίνησε με τη γραφή το χάος της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, υπήρξε πρωτοποριακό και διχαστικό.

Στην αρχή ήρθαν οι χιλιάδες πωλήσεις και η αποθέωση της κριτικής. Την πρώτη δεκαετία του προηγούμενου αιώνα (με την πολιτική ανατροπή που επέφερε η Οκτωβριανή Επανάσταση), ο Αντρέγεφ υπήρξε η πιο αμφιλεγόμενη λογοτεχνική προσωπικότητα της πατρίδας του.

Εχοντας προσχωρήσει στις ιδέες του σοσιαλισμού, καταδίκασε τη βαναυσότητα του τσαρικού καθεστώτος, αλλά στη συνέχεια αποκήρυξε την τυφλή βία των επαναστατών, θεωρώντας την τελείως άσχετη με τις επαναστατικές ιδέες που ο ίδιος υπερασπιζόταν. uni0394εν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι μόνο με την έναρξη της αποσταλινοποίησης, γύρω στο 1955, ο Αντρέγεφ μπόρεσε να επανεκτιμηθεί με ακραιφνώς καλλιτεχνικούς όρους.

Η πολιτική ορθότητα (που ακολούθησε την περιστασιακή λογοκρισία των επιτυχημένων θεατρικών του έργων) προσπάθησε να βυθίσει το έργο του για πάντα στη λήθη, αλλά καταπώς φαίνεται, μάλλον δεν το κατάφερε.

ΠΗΓΗ.  Εφημ.  ''ΒΗΜΑ''

27-08-2011, ΕΠΕΣΕ Η ΑΥΛΑΙΑ.....................

Συνέντευξη: ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ 1/10/2007 Συνέντευξη στη Δ. Λεμπεσοπούλου

Λ. Καλλέργης, ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας, μεταφραστής, πολιτικός Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών

Ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας, μεταφραστής, πολιτικός. Αυτές είναι κάποιες από τις ιδιότητες του Λυκούργου Καλλέργη, ο οποίος αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών τον περασμένο Μάιο. Ο κ. Καλλέργης μας μίλησε για την υποκριτική, για την ελληνική γλώσσα, αλλά και για την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας σήμερα. -Πρόσφατα αναγορευτήκατε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πώς αισθάνεστε για την τιμή αυτή; Το να σε τιμούν, ο μεγαλύτερος πνευματικός φορέας του τόπου και τόσοι εκλεκτοί πνευματικοί άνθρωποι, όπως ο Πρύτανης κ. Χρήστος Κίττας, ο Πρόεδρος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, Καθηγητής και σκηνοθέτης κ. Σπύρος Ευαγγελάτος, ο συγγραφέας και Καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών κ. Βάλτερ Πούχνερ και άλλοι, είναι το μέγιστο αγαθό, η πιο καλόδεχτη ανταμοιβή. Και κυρίως όταν είσαι παρών, κι όχι «ωσεί παρών» αλλά παρών αυτοπροσώπως. -Στην τελετή αναγόρευσης σας θίξατε το θέμα τις ορθής προφοράς της ελληνικής γλώσσας. Μπορείτε να μας πείτε λίγα πράγματα σχετικά; Γνωρίζουμε όλοι μας ότι η ταυτότητα της χώρας μας, σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, είναι βασικά ο πολιτισμός, ο αρχαίος και ο νέος και η ελληνική γλώσσα. Ιδιαίτερα για την πνευματική μας ανάπτυξη και παρουσία εμάς τους Έλληνες και κυρίως τους διανοούμενους και καλλιτέχνες, τους επιστήμονες και δημόσιους λειτουργούς, τους εκπαιδευτικούς, τους ηθοποιούς, τους δικηγόρους, τους πολιτευτές, όλους τους διδάσκοντες και μαθητεύοντες και ιδιαίτερα όσους εμφανίζονται και εκφράζονται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, μια κυρίαρχη φροντίδα πρέπει να μας συνέχει όλους: η καλαίσθητη χρήση, η ορθή γραφή αλλά και η ορθή προφορά της νεοελληνικής γλώσσας. Η εφαρμογή των γραμματικών κανόνων για τη σωστή εκφορά του προφορικού λόγου πρέπει να ισχύει όχι μόνο για το Θέατρο, τις δραματικές σχολές και για όλους τους παραπάνω, αλλά για όλη την κλίμακα της σχολικής εκπαίδευσης, από τη στοιχειώδη, την ανώτερη ώς και την ανώτατη βαθμίδα. Στον προφορικό λόγο ενυπάρχει το περιεχόμενο και η μορφή έκφρασης του, το νόημα και η εκφορά του. Η μουσικότητα, η τονικότητα και ο χρωματισμός του λόγου που αναδεικνύουν το νόημα. Ο ωραίος νεοελληνικά λόγος, μόνο ορθώς προφερόμενος προβάλλει την αξία και την ομορφιά του. Σ όλες τις περιπτώσεις, η ορθή φθογγοηχητική μορφή του λόγου αναδεικνύει και καταξιώνει οποιοδήποτε περιεχόμενο, το υποβάλλει ή και το επιβάλλει ακόμα στον ακροατή. Γι αυτό είναι απαραίτητη όχι μόνο η ορθή γραφή αλλά και η ορθή προφορά του νεοελληνικού λόγου. - Είστε ηθοποιός, μεταφραστής, συγγραφέας και πολιτικός. Υπάρχει κάποια από αυτές τις ιδιότητες που ξεχωρίζετε; Καθεμία από αυτές σας προσδίδει διαφορετικά στοιχεία; Και οι πέντε αυτές ιδιότητες ασκούνται και αντιμετωπίζονται πάντα με την ίδια συνέπεια και ευθύνη. Απέναντι σ' αυτές ουδέποτε και για καμιά ολιγώρησα. Ποτέ δεν αντιμετώπισα με μειωμένο δόσιμο και ενδιαφέρον την άσκηση και των πέντε αυτών ιδιοτήτων της τέχνης. Ιδιαίτερα για τις μεταφράσεις θα θελα να προσθέσω δυο λόγια. Είναι γνωστό ότι η μετάφραση ενός λογοτεχνικού έργου -και ιδιαίτερα ενός Θεατρικού έργου- δεν είναι μια οποιαδήποτε εργασία ρουτίνας. Είναι πνευματική δημιουργία - είναι μια Τέχνη. Η απόδοση ενός έργου σε μιαν άλλη γλώσσα πραγματοποιείται με μια εντελώς ιδιόμορφη διαδικασία από την οποία δεν απουσιάζει ο πνευματικός, ο καλλιτεχνικός οίστρος. Δεν αρκεί να γνωρίζει κανείς τη γλώσσα από την οποία μεταφράζει, αλλά και τη γλώσσα που μετουσιώνει το μεταφραζόμενο έργο. Χρειάζεται στη μεταφορά πιστότητα, αισθητικά και γλωσσικά καταξιωμένη. Και τούτο απαιτεί γνώση, ευαισθησία, διαίσθηση. Η μετάφραση θα μπορούσε να λέγεται «μετάπλαση» γιατί περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Μεταφράζοντας τα έργα του Τσέχωφ, όπως και των άλλων συγγραφέων ζούσα και ερμήνευα σαν ηθοποιός και σκηνοθέτης τους ήρωες τους, που θαρρείς πως δεν είναι πλάσματα της φαντασίας ενός συγγραφέα, αλλά πλάσματα του ίδιου του Δημιουργού. Πλάσματα από χώμα και πνεύμα, μ' έναν υλικό θαρρείς οργανισμό, που λειτουργεί σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους με μιαν υπόσταση φυσική, όχι φιλολογική. Έπρεπε λοιπόν ν' ανακαλύψω τις αντιστοιχίες στην ελληνική γλώσσα, που θα αποδίδανε, με συνέπεια και ακρίβεια ψυχολογική, τις ιδιομορφίες του κάθε χαρακτήρα στην ιδιαίτερη συμπεριφορά του.

NTOKOYMENTO.

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2011

40 ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΧΡΟΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ!!

Ένα εμπνευσμένο κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη γραμμένο τον Δεκέμβρη του 1968,  παραμένει και σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Αναφέρεται στον τρόπο οργάνωσης των Λαϊκών Επιτροπών και δίνει πολλές πολύτιμες συμβουλές για τον τρόπο συγκρότησης και δράσης τους.

Σας το παραθέτουμε έχοντας την βεβαιότητα ότι θα  βοηθήσει σημαντικά όλες τις Σπίθες για την καλύτερη οργάνωση της δουλειάς τους και στην μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της δράσης τους.

Η Συντακτική Επιτροπή



Ζάτουνα, 27 Δεκεμβρίου 1968

1) Η Λαϊκή Επιτροπή (ΛΕ) χτίζεται επάνω σε κάθε τοπικό-ειδικό πρόβλημα. Στο χωριό, στη συνοικία στον κλάδο, στο σχολείο κ.λπ. Υπάρχουν τρία στάδια για το χτίσιμο και την ανάπτυξή της:
α)μελέτη του προβλήματος
β) μελέτη και προβολή όλων των δυνατών, άμεσων και απώτερων λύσεων
γ) μαζικοποίηση της Επιτροπής, κινητοποιήσεις ενδιαφερομένων.

Σε τι ενέργειες πρέπει να προβεί ο πρωτοπόρος αγωνιστής:
1) μελέτη του προβλήματος
2) μελέτη και προβολή όλων των δυνατών λύσεων
3) πρωτοβουλία για τη δημιουργία της ΛΕ
4) συγκεκριμένες ενέργειες για τη σύστασή της, δηλαδή την εκλογή της από το σύνολο των ενδιαφερομένων
5) λειτουργία της ΛΕ, καταμερισμός εργασίας
6) συχνές κινητοποιήσεις όλων των ενδιαφερομένων
7) λύση του προβλήματος από τους ίδιους τους ενδιαφερομένους- εκεί όπου είναι δυνατό
8)εκεί όπου η λύση εξαρτάται από τις Αρχές, οργανώνουμε:
α) έγγραφα διαβήματα προς τις Αρχές και τον Τύπο
β)προσωπικά διαβήματα προς τις αρμόδιες Αρχές και τον Τύπο
γ)συγκεντρώσεις ενημερωτικές (απολογισμός κ.λπ)
δ)συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας
ε) μαζικά διαβήματα.
Μετά την επίλυση του προβλήματος η παραπάνω διαδικασία:
1) δένει τα κομματικά στελέχη που οργανώνουν και καθοδηγούν τη ΛΕ με το λαό
2) αναδεικνύει νέους λαϊκούς ηγέτες
3) η ΛΕ διδάσκει το λαό για τη σημασία και τη δύναμη του οργανωμένου αγώνα. Επίσης:
1) η ΛΕ μπορεί να εξακολουθήσει να λειτουργεί ως όργανο πάλης για τη λύση και άλλων τοπικών προβλημάτων, είτε, στην περίπτωση που έχει προηγηθεί σοβαρή ζύμωση, για την επίλυση προβλημάτων ευρύτερης σημασίας
2)η ΛΕ, κάτω από ειδικές πολιτικές συνθήκες, μεταβάλλεται σε πυρήνα πολιτικής πάλης
3) η ΛΕ μπορεί να αναδειχθεί κάποτε σε μονάδα λαϊκής εξουσίας
4) όταν έχουμε ομοειδή προβλήματα στην ίδια πόλη, επαρχία, νομό, τέλος πανελλαδικά, μπορούμε να συγκροτήσουμε ομόσπονδες συνενώσεις Επιτροπών, ακόμη και πανεθνικές ΛΕ.

Δημήτρης Ιατρόπουλος: Είσαστε Ξεφτίλες!

• Γράφει ο Δημήτρης Ιατρόπουλος

Ποιος μικροαστικός σεισμός ταρακούνησε ωφελιμιστικά την κρανιακή σας κάψα, ω «πνευματικοί άνθρωποι» αυτής εδώ της πατρίδας, (αν τη θεωρείτε ακόμα πατρίδα την Ελληνίδα Γη) και το βουλώσατε;

Ποιος υπαρξιακός πανικός σας πέταξε στην άκρη των γεγονότων, την ώρα ακριβώς που Εσείς, πρώτες και πρώτοι, έπρεπε να μιλήσετε, να εκραγείτε, να ειδοποιήσετε, να οδηγήσετε;

Ποιος μίζερος λογαριασμός ατομικού μικροσυμφέροντος, άραξε μπροστά απ το χαρτί σας, το τελάρο σας, την κινηματογραφική σας μηχανή, τον υπολογιστή σας, το καμαρίνι σας, το βεστιάριό σας, τα σενάριά σας, τα θεατρικά σας έργα, τα αδημοσίευτα ή δημοσιευμένα σας ποιήματα, τα χίλια μύρια καλλιτεχνικά και πνευματοειδή σας τερτίπια, με τα οποία τόσα χρόνια ισχυρίζεστε ότι παράγετε πολιτισμό;

Που είναι η φωνή σας μωρέ; Πού είναι ο Λόγος σας, γραφτός, προφορικός, έστω κι ένας απλός Λόγος της Τιμής δεν χτύπησε την πόρτα της μαραγκιασμένης σας ψυχής, όπως θα σας έλεγε αν ζούσε ακόμα ο Σεφέρης;

Μια φούχτα άνθρωποι μείναμε μονάχοι μας, δε λέω ονόματα, τα ξέρουν όλοι πια, μια φούχτα κλαρίτες ξεμείναμε, με την κάπα μας κρεμασμένη στην αλυγαριά, να σύρουμε φωνή.

Κι εσείς, κουτσομπολεύετε στα εκδοτικά σας καφενεδάκια, στα κοσμικά σας μπαράκια, στους διαδρόμους των εφημερίδων με τα κυριακάτικα «ένθετα Τέχνης και Πολιτισμού», τα λέτε τηλεφωνικά από σπίτι σε σπίτι και χαζογελάτε..

Ότι εμείς οι πέντε-δέκα, πάει πια, «καήκαμε» στο «καινούριο» ΔουΝουΤουΕλλαδιστάν, δεν θα έχουμε προφανώς στον ήλιο μοίρα, έτσι δε λέτε;

Και σερνόσαστε ακκιζόμενοι στην θλιβερή μιζέρια σας και τολμάτε ακόμα να κυκλοφορείτε ανάμεσά μας;

Διαβάστε περισσότερα »

Αναρτήθηκε από marianaonice 

Δώρα 22 εκ. ευρώ της Αννας Νταλάρα στους συνδικαλιστές? ...

LinkWithin

 

Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ! Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ!

Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ! Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ!

 
Γιάννης Κότσιρας 
http://www.kotsiras.gr

/Αυτή είναι η δημοκρατία σας;

Ποια εντολή δώσατε Παπουτσή, Ραγκούση, Χρυσοχοΐδη;
Κουκουλοφόροι με ταυτότητες της Ελληνικής Αστυνομίας;
Χημικά που έχουν απαγορευτεί σε όλο τον κόσμο;
Τα ΜΑΤ κάνουν το σήμα της νίκης στις κάμερες εναντίων ποιών;
Της προστασίας του πολίτη;
Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ! Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ!
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ! Άνανδροι…

Αστυφύλακα τι κάνεις; Τι εντολές ακολουθείς; Το αύριο δεν σε νοιάζει;
Πως θα κυκλοφορήσεις σήμερα ανάμεσά μας;
Δεν σας έφταναν οι μασκοφόροι μπάτσοι που βάλατε ως κουκουλοφόροους να διαλύσουν τη συγκέντρωση;
Δεν έχετε λεφτά για συντάξεις και μισθούς όμως για απαγορευμένα χημικά έχετε;
Η Αστυνομία δεν έχει λεφτά για βενζίνες, για περιπολικά, για ενοίκια όμως για χημικά έχει;
Θέλετε πόλεμο; Θέλετε ξανά εμφύλιο;
Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ!
Ανδρουλάκη, Δαμανάκη που είστε;” Σύντροφοι” του κώλου…
Χτυπάνε τα παιδιά σας, τους γονείς σας, την πατρίδα σας!
Γενιά του Πολυτεχνείου; Που κρύβεστε;
Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ! Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ!
ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ! Προδότες…
Θέλετε πόλεμο;
Έχουμε φωτογραφίες, βίντεο, ακόμα και αστυνομικές ταυτότητες που σας ξεμπροστιάζουν.
Ξεκινάμε με μηνύσεις.
Η γενιά του Πολυτεχνείου ξεπουλήθηκε.
Καιρός λοιπόν για τη γενιά του Συντάγματος…
Είμαστε ΑΟΠΛΟΙ! Αλλά όχι δειλοί…
Θέλετε πόλεμο;
Θα τον έχετε…
Από σήμερα θα είμαι κι εγώ κάτω.
Γιάννης Κότσιρας